alternative fashion girl

WELCOME TO WHITE DANDELION

White dandelion. From a wildflower in the garden, it transforms into a
floating aura. It gets lost by the sweet blast of August winds. Just like our thoughts sometimes. As a child, I used to blow dandelions in my grandma’s yard and watch them wave carelessly as the sun sank down the summer fields. I’d still puff one if I see it cowardly appearing between roses and daisies…

Κάστρα του Λουξεμβούργου: Ένα μαγικό roadtrip

Το Λουξεμβούργο είναι ένα μικρό Δουκάτο στην κεντρική Ευρώπη, ένα διαμαντάκι μεσαιωνικής αλλά και νεότερης ιστορίας γεμάτο κάστρα, αριστοκρατία και φανταστικές διαδρομές. Μέσα από καταπράσινα λιβάδια και ομιχλώδη δασύλλια ξεπροβάλλουν περήφανα κάστρα από περασμένες εποχές.

Στα πλαίσια του ταξιδιού μου τον περασμένο Σεπτέμβριο, βρέθηκα για μια εβδομάδα στο σπίτι του Νίκου, που μένει πια στο Λουξεμβούργο. Μαζί με το Νίκο και τον αδελφικό του φίλο, Φέλιξ, ξεκινήσαμε την εκδρομή μας ένα συννεφιασμένο Σάββατο για να δούμε όσα κάστρα προλάβουμε.

Η αλήθεια είναι πως αν δεν αγαπάς λίγο τη βροχή και την ομίχλη, το Λουξεμβούργο δε θα σου αρέσει. Εμένα, όμως, αυτό δε με προβλημάτισε καθόλου. Μέσα σε λίγη ώρα φτάσαμε στο πρώτο κάστρο, βόρεια της πόλης του Λουξεμβούργου.

Κάστρο Vianden

Κάστρο Vianden από μακριά

Το Vianden είναι ένα πανέμορφο χωριό 1.500 κατοίκων. Στην κορυφή του λόφου και σε ύψος περίπου 300 μέτρων, δεσπόζει το ομώνυμο κάστρο. Ξεκίνησε ως οχυρό από τις απαρχές του 11ου αιώνα και έπειτα από σταδιακές βελτιώσεις και προσθήκες ανά τους αιώνες, πήρε την τελική του μορφή. Πρόσφατα ολοκληρώθηκαν οι εργασίες συντήρησής του, κάνοντάς το πλήρως επισκέψιμο.

Κάμαρα του κάστρου

Μια μεγάλη λίστα αριστοκρατών έχει κατοικήσει εντός, αλλά έντονο αποτέλεσε και το στοιχείο του Tάγματος των Iπποτών στο κάστρο Vianden. Χαρακτηριστικό δώμα μέσα στο κάστρο είναι το Chapel, που αποτελείται από δύο ορόφους. Οι ευγενείς του κάστρου μπορούσαν έτσι να παρακολουθούν εκκλησιαστικές τελετές από το δεύτερο πάτωμα.

Δώμα του κάστρου
Αναπαράσταση με ιππότες

Ακόμη, στο κάστρο του Vianden φιλοξενούνται διάφορα θεματικά μεσαιωνικά events όπως το Medieval Festival, όπου διοργανώνονται επιδείξεις ξιφομαχίας, καλλιγραφίας, μεσαιωνικής μουσικής και ενδυμασίας.

Μπυραρία μέσα στο κάστρο
Μια εικονική περιήγηση στο κάστρο Vianden

Κάστρο Bourscheid

Κάστρο Bourscheid από μακριά

Το κάστρο Bourscheid αναφέρεται πρώτη φορά μέσα από το όνομα του λόρδου Bertram von Bourscheid το 1095. Ξεκίνησε ως απλό ξύλινο οχυρό, το οποίο ενισχύονταν μέσω ανακατασκευών μέχρι και περίπου το 1500. Αφού απεβίωσε ο τελευταίος κληρονόμος της οικογένειας Bourscheid δίχως απογόνους, οι τρεις δικαιούχοι κληρονόμοι χώρισαν το κάστρο σε διαφορετικές κατοικίες.

Καμάρα του κάστρου

Το 1794 η εισβολή γαλλικών επαναστατικών στρατευμάτων τερμάτισε τη φεουδαρχική κυριαρχία στο Λουξεμβούργο. Το κάστρο ερήμωσε και ο χρόνος που πέρασε από πάνω του χωρίς ανθρώπινη φροντίδα οδήγησε στην κατάρρευσή του. Εργασίες ανακατασκευής ξεκίνησαν από την πολιτεία του Λουξεμβούργου το 1972 και συνεχίζονται. Μέσα από τις ανασκαφές και τις εργασίες ανακατασκευής διαπιστώθηκαν Ρωμαϊκά, Μεροβιγγειανά, Καρολίγγεια και Οθωνικά ίχνη.

Κάστρο του Ansembourg

Κάστρο Ansembourg

Συγκεκριμένα μιλάμε για το νέο κάστρο του Ansembourg, το οποίο απέχει λιγότερο από ένα χιλιόμετρο από το παλιό. Χτίστηκε από τον Thomas Bidart το 1639. Κατά τη διάρκεια του τριακονταετούς πολέμου, ο Thomas Bidart “τράβηξε” πολλές πηγές νερού της περιοχής και εκμεταλλεύτηκε την ξυλεία και το σίδερο, κατασκευάζοντας όπλα. Ως αποτέλεσμα, η οικογένειά του ευημερούσε, κερδίζοντας δικαιώματα στον τίτλο των Λόρδων του Ansembourg.

Μαρμάρινο άγαλμα στον κήπο

Αργότερα, το κάστρο περιήλθε στην οικογένεια De Marchant, οι οποίοι βελτίωσαν ακόμη περισσότερο την εικόνα των κήπων με αγάλματα και συντριβάνι. Επίσης, η οικογένια επιμελήθηκε και τη λειτουργικότητα του κάστρου με βοηθητικά κτήρια και χώρους για το προσωπικό.

Συντριβάνι στον κήπο

Σήμερα, το κάστρο ανήκει στην ιαπωνική θρησκευτική οργάνωση “Sûkyô Mahikari” που χρησιμοποιεί το κτήριο για τελετές και σεμινάρια. Παράλληλα φροντίζει για τη συντήρηση και αποκατάσταση του κάστρου με τη βοήθεια της υπηρεσίας συντήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς του Λουξεμβούργου.

Το Λουξεμβούργο μου άφησε υπέροχες εικόνες και εμπειρίες. Υπάρχουν ακόμη αμέτρητα κάστρα να επισκεφθώ. Ελπίζω ο Νίκος να με δεχτεί και πάλι στο σπίτι του με την πρώτη ευκαιρία!

Δείτε περισσότερο υλικό από υπέροχα μέρη στο blog μου.

Private cheffing στην Uma

Πριν περίπου ένα χρόνο είχε πέσει το μάτι μου σε κάτι πολύ ιδιαίτερο που συνέβαινε στη Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα, είδα στα social media να κυκλοφορούν τίτλοι όπως “Δύο chef κάνανε το σπίτι τους εστιατόριο” ή “Το σπίτι της Uma στη Θεσσαλονίκη. Είχα ήδη μπει στον πειρασμό για μια private cheffing εμπειρία στην Uma.

Σε έναν πανέμορφο λοφίσκο, λίγο πάνω από το φράγμα της Θέρμης, μας υποδέχτηκε στο σπίτι της Uma, η Σίσσυ και ο Ανδρέας. Οι δυο τους είναι ανδρόγυνο και οι εμπνευστές όλης αυτής της εμπειρίας, που ονομάζεται Uma chefs home experience.

Σίσσυ και Ανδρέας, οι εμπνευστές του Uma chefs home experience

H Σίσσυ είναι pastry chef και μια απίστευτη οικοδέσποινα με πλατύ χαμόγελο. Ο Ανδρέας είναι ο executive chef της Uma με απόλυτο πάθος για τις γεύσεις, τις τεχνοτροπίες μαγειρέματος και τα υλικά που χρησιμοποιεί. Απολαύσαμε ένα welcome drink , χαλαρώνοντας για λίγο στην υπέροχη αυλή μαζί με την κυρία Πούπουλο, μια από τις γατούλες της Uma. Χαζέψαμε τη θέα στο ηλιοβασίλεμα κι έπειτα περάσαμε στο τραπέζι.

Η διακόσμηση του τραπεζιού χτύπησε ακριβώς στον ρυθμό της παρέας, με μοντέρνα στοιχεία και minimal mindset, όπως δηλαδή είναι και η υπόλοιπη ατμόσφαιρα του σπιτιού. Στο τραπέζι σερβιριστήκαμε κρασί και φρέσκα cocktails. Συγκεκριμένα η παρέα επέλεξε ροζέ ξινόμαυρο, κτήμα Χατζηβαρύτη Chloe για να ξεκινήσει το δείπνο της και εγώ δοκίμασα ένα cocktail με gin και μεσογειακά μυρωδικά.

Διακόσμηση τραπεζιού με φωτισμό

To menu μας στην Uma

Cheviche φαγκρί

Το πρώτο πιάτο έφτασε και ήταν πολύ εντυπωσιακό. Ήταν ένα cheviche
με φαγκρί σε ξύδι πιπεριάς espelette, lime, passion fruit, κρέμα από ώριμο
αβοκάντο και φρέσκα μυρωδικά. Οι γεύσεις διαδεχόταν η μια την άλλη, περνώντας από τη φρεσκάδα της θάλασσας στην ελαφρώς πικάντικη και ξυδάτη έκρηξη της πιπεριάς, αφήνοντας ως τελείωμα μια φρουτένια απαλή αίσθηση.

Cheviche με φαγγρί

Αχιβάδες σε ζωμό θαλασσινών

Σαν δεύτερο πιάτο, δοκιμάσαμε αχιβάδες σε ζωμό θαλασσινών αρωματισμένα με λουίζα. Το πιάτο συνοδευόταν από πουρέ πατάτας με νότες μοσχολέμονου και επάνω του δέσποζε μια κροκέτα από γαρίδες και καραβίδες. Το πιάτο ήταν καθόλα φανταστικό. Ο ζωμός θαλασσινών έδενε το πιάτο υπέροχα, δημιουργώντας ένα ζεστό καλοκαιρινό ορεκτικό με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Σαλάτα σύκο

Έπειτα σερβιριστήκαμε σαλάτα με σύκο. Πικάντικη ρόκα με φρέσκα σύκα, βασιλικό, ricotta cheese, prosciutto και βινεγκρέτ μελιού. Ήταν μια τρυφερή σαλάτα με γλυκιές νότες και μια απόλυτα ισορροπημένη βινεγκρέτ. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η σαλάτα σύκου είναι η επίγευση του Αυγούστου, όλες οι αναμνήσεις ενός γλυκού καλοκαιριού μαζί. Μια κλασική πρόταση μεν, άψογα εκτελεσμένη δε.

Σαλάτα με σύκο

Η παρέα συνέχισε αλλάζοντας ετικέτα κρασιού, συνεχίζοντας όμως με ροζέ ξινόμαυρο. Επέλεξε το Γεροβασιλείου για το υπόλοιπο γεύμα και εγώ δοκίμασα το επόμενο cocktail με γλυκά και πικρά στοιχεία. Ήταν ένας συνδυασμός από Gin Bitter βερμούτ, Αρώνια, σοκολάτα και εσπεριδοειδή. Λίγο πιο έντονο γευστικά από το πρώτο, αλλά απολύτως απολαυστικό μέχρι την τελευταία γουλιά.

Φιλέτο σολομού επάνω σε σέσκουλα

Ως κυρίως, σερβιριστήκαμε φιλέτο σολομού επάνω σε σέσκουλα, εμπλουτισμένο με μαγιονέζα από ψύχα χταπόδι και bisque καραβίδας. Ο Ανδρέας μας εξηγεί τον τρόπο που μαρινάρει το φιλέτο σολομού με ενθουσιασμό και περιμένει τις εντυπώσεις μας. Κατά τη γνώμη μου, και παρόλο που δεν προτιμώ το σολομό συνήθως, το πιάτο ήταν τουλάχιστον μαγικό. Γεμάτη γεύση, όμορφοι συνδυασμοί και ένα πιάτο που έκλεψε τις εντυπώσεις μας.

Choux profiterole

Λίγο πριν το τέλος, φτάσαμε στο επιδόρπιο. Ένα λαχταριστό choux profiterole με τραγανά σουδάκια γεμισμένα με cream patisserie, δίπλα σε βελούδινη σάλτσα σοκολάτας από 85% bitter σοκολάτα. Η αγάπη μου για την bitter σοκολάτα βρήκε σίγουρα το λιμάνι της σε αυτό το πιάτο. Τα σουδάκια ήταν πραγματικά υπέροχα ψημένα και τραγανιστά, απελευθερώνοντας κρυμμένες νότες από φρέσκο βούτυρο. Συνολικά, το επιδόρπιο ήταν ένας υπέροχος τρόπος να κλείσουμε την εμπειρία μας στην Uma.

Choux profiterole με τραγανά σουδάκια

Για το τέλος, όμως, ήρθε το καλύτερο σημείο της επίσκεψής μας στο σπίτι των chef. Η Σίσσυ και ο Ανδρέας ήπιαν ένα ποτό μαζί μας, μοιράστηκαν τις εμπειρίες και τις ιδέες τους. Μιλήσανε για τα σχέδιά τους και τα πιάτα που σκέφτονται να δημιουργήσουν στο μέλλον.

Αποκάλυψαν γευστικές εμπειρίες από τα ταξίδια τους και μυστικά υλικά που χρησιμοποιούν στην κουζίνα τους. Μας είπαν ότι, εκτός από τις ιδιαίτερες γεύσεις, ως οικογένεια λατρεύουν τα πατροπαράδοτα γεμιστά και πως ευχαριστιούνται να παίζουν το απόγευμα στην αυλή με τα δυο τους παιδιά.

Οι chefs του Uma experience

Σίσσυ και Ανδρέα, ευχαριστούμε από καρδιάς. Εις το επανιδείν!

Δείτε περισσότερες γεύσεις και προτάσεις στο blog μου.

Τι γεύση έχει ένα Cocktail με προσωπικότητα;

Τα Cocktail έχουν την τιμητική τους καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Συνήθως τα συνδυάζουμε με θέα το Αιγαίο και το κυκλαδίτικο Αυγουστιάτικο μελτέμι. Αλλά αυτό δεν είναι προϋπόθεση για να κάνεις ένα γευστικό ταξίδι στο fine drinking.

Λίγο βορειότερα (ή μάλλον αρκετά βορειότερα), στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, το Διδυμότειχο, δοκίμασα φέτος Cocktails με προσωπικότητα, έμπνευση και ψαγμένες γεύσεις. Προσωπικότητες όπως η Frida Kahlo, o Αριστοτέλης Ωνάσης και ο Picasso γέμισαν με την πολυπλοκότητα του χαρακτήρα τους το ποτήρι μου.

Πίσω από την πρωτότυπη αυτή ιδέα κρύβεται ένας άνθρωπος που γνωρίζω από 11 ετών, ο Πασχάλης. Ο Πασχάλης, λοιπόν, από παιδί ήταν απίστευτα κοινωνικός. Η ανάγκη που είχε να χαιρετά εγκάρδια τους φίλους του ήταν πηγαία. Συνεχώς σκαρφιζόταν ιδέες για εκδηλώσεις, πάρτι και μαζώξεις φίλων. Μέχρι που οι φίλοι γίνανε πολλοί. Γίνανε τόσοι πολλοί που δε χωρούσαν σε σπίτια, αυτοκίνητα και αυλές.

Έτσι, πριν περίπου 2 χρόνια δημιούργησε το Parrot’s Beak, το παντοτινό του όνειρο. Ένα Cocktail Bar που οι φίλοι του θα μπορούσαν να τον βρίσκουν κάθε μέρα και να απολαμβάνουν τον καφέ και το ποτό τους. Όμως η ιστορία με το Parrot’s Beak δε σταμάτησε εκεί!

Ο Πασχάλης ερωτεύτηκε τόσο τον κόσμο του fine drinking, που συνεχώς ανακαλύπτει νέες γεύσεις και ιδιαίτερα υλικά για Cocktails. Πειραματίζεται ανελλιπώς στο εργαστήρι του και δημιουργεί Cocktails που ιντριγκάρουν τις αισθήσεις και τους γευστικούς μας κάλυκες.

Bartender που ετοιμάζει cocktail

Το νέο menu του Parrot’s βασίστηκε στην αισθητική, το χαρακτήρα και το όραμα μεγάλων προσωπικοτήτων της ανθρώπινης ιστορίας. Τι γεύση είχε η καλλιτεχνική φύση του Picasso? Ποιος συνδυασμός γούστου και κομψότητας περιγράφει την Coco Chanel? Η περιέργεια οδήγησε τα βήματα μου για άλλη μια φορά στο Parrot’s Beak και οι απαντήσεις δεν άργησαν να έρθουν.

Άρωμα σουρεαλισμού: Pablo Picasso

Cocktail με παπάγια

Ο Picasso ήταν συμβολιστής και επηρεάστηκε απόλυτα από το κύμα του ρεαλισμού. Τα έργα του αποτυπώνουν σε διάφορες περιόδους τις καλλιτεχνικές του τάσεις. Στην Rose period συγκεκριμένα, όπου και συνδέθηκε με την μποεμική καλλιτέχνιδα Fernande Olivier, σκιαγράφησε το συναισθηματικό του γίγνεσθαι με ζεστές αποχρώσεις του πορτοκαλί.

Έτσι το Cocktail του Pablo Picasso παίρνει μια ζεστή τροπική αίσθηση από παπάγια, ανανά και κανέλα. Η ζωηράδα και η γλυκύτητα μιας ανεξέλεγκτα ερωτευμένης χρωματικής παλέτας, μας δροσίζει και μας ξελογιάζει κάτω από την πανσέληνο.

Αυθεντική ψυχή: Αριστοτέλης Ωνάσης

Cocktail με τσίπουρο

Ως Έλληνας δεν ξέχασε ποτέ το αγαπημένο ποτό της πατρίδας του, το τσίπουρο. Ένα cocktail που να περιγράφει τον Ωνάση, είναι πραγματική περιπέτεια. Φιλόδοξος αλλά ταυτόχρονα λαϊκός, έγινε μια παγκόσμια μυθική προσωπικότητα. Έχοντας ζήσει την προσφυγιά, αλλά διατηρώντας απίστευτη οξυδέρκεια και επιχειρηματικό μυαλό, ο Ωνάσης αφήνει ιστορία ως ένας από τους μεγαλύτερους εφοπλιστές στον κόσμο.

Ένα dry Martini, με εκλεκτό απόσταγμα συνδεδεμένο με την ελληνική παράδοση και την αυθεντικότητα, είναι αυτό που χαρακτηρίζει τον Αριστοτέλη Ωνάση στα μάτια του Πασχάλη. Η χρυσή ελιά ολοκληρώνει το σερβίρισμα χρωματίζοντας με γήινη φωτεινότητα έναν ακλόνητο χαρακτήρα με λαϊκή ψυχή, που δεν ξέχασε ποτέ τι πραγματικά έχει αξία στη ζωή.

Εκκεντρική δημιουργία: Frida Kahlo

Cocktail με τεκίλα

Ριζοσπαστική, αυτοβιογραφική με έντονα στοιχεία της φύσης και της μεξικανικής παράδοσης. Η Frida Kahlo είναι σήμερα γνωστή για την πολυπλοκότητα του χαρακτήρα της, τον συναισθηματικά φορτισμένο βίο της και την αγάπη της για τα λουλούδια. Εμβληματική φεμινίστρια και διεθνώς αναγνωρισμένη φιγούρα, η Frida Kahlo στο Parrot’s Beak θα σας ξαφνιάσει με τα αρώματά της ξανά και ξανά.

Η tequila με δενδρολίβανο αποπνέει ένα κεκαλυμένο δράμα που πλανάται μέσα σε αρώματα μπανάνας και εσπεριδοειδών. Προτείνω αυτή την επιλογή σε όσους έχουν βαρεθεί τα καθιερωμένα και θέλουν να ζήσουν την ένταση ενός cocktail με πολύπλευρη προσωπικότητα, όπως η Frida.

Εκλεκτή κομψότητα: Coco Chanel

Cocktail με κρασί

Η απόλυτη θηλυκότητα που ενδυναμώνει το γυναικείο φύλο μέσα από ένα ταξίδι ιδιαίτερων αρωμάτων. Η Coco Chanel άφησε πίσω της μια αυτοκρατορία κομψότητας και δημιουργικής κουλτούρας. Ελευθέρωσε τις γυναίκες από τα standards της εποχής της και παγίωσε το όνομα της δίπλα από την έννοια της μοντέρνας μα συνάμα αριστοκρατικής φινέτσας.

Για να φτιαχτεί ένα ποτό που να έχει την αύρα της Coco Chanel, δε θα μπορούσε να λείπει το ρομαντικό ροζέ κρασί και μια μίξη από γεμάτα αρώματα καραμέλας, φουντουκιού και της εκλεκτής pear Parrot’s soda. Ένα μοναδικό cocktail, όπως η Chanel!

Φυσικά, η λίστα με τα cocktail δεν τελειώνει εδώ. Αυτά είναι μόνο όσα πρόλαβα να δοκιμάσω! Η έμπνευση του Πασχάλη και της ομάδας του συνεχίζονται, κι εγώ έχω τόσους και τόσους λόγους να επιστρέφω στο στέκι του Διδυμοτείχου για να δοκιμάζω νέα cocktail κάθε φορά.

Βρείτε περισσότερα για το Parrot’s Beak στη σελίδα του στο Instagram.

Ανακαλύψτε περισσότερες γεύσεις στο blog μου.

Γιατί οι γυναίκες ενδιαφέρονται για πετυχημένους άντρες;

Μια ερώτηση με χιλιάδες διαφορετικές, αλλά ίσως και κάπως ίδιες, απαντήσεις. Ο καθένας μας αν τον ρωτούσαν, υποθέτω πως μεταξύ άλλων, θα παρέθετε τη δική του άποψη επί του θέματος, χωρίς να τσιγκουνευτεί τα “όλα για τα λεφτά”, ή “σιγά μη κοιτούσαν ένα καλό παιδί” ή “σήμερα δε μετράει να είσαι ευγενικός”. Σίγουρα θα υπήρχαν και κάποιοι υποστηρικτές, κάπως πιο ρομαντικοί, που θα έλεγαν “δεν είναι όλες οι γυναίκες έτσι” ή “εγώ πιστεύω ότι υπάρχουν εξαιρέσεις”.

Αλλά, ας μη γελιόμαστε. Η επιτυχία, όπως και να την ορίσουμε, αποπνέει ένα γόητρο, δημιουργεί αυτοπεποίθηση, και ως εκ τούτου, προσελκύει το ερωτικό ενδιαφέρον.

Αυτό δεν είναι κάτι καινούριο, φυσικά. Το βλέπουμε καθημερινά να συμβαίνει. Δύσκολα κάποιος πετυχημένος σταρ, επιχειρηματίας, πολιτικός ή απλά ένας άνθρωπος με τονωμένο κοινωνικό προφίλ, μένει δίχως ταίρι.

Όμως, από βιολογικής άποψης, αυτή είναι η συνταγή της επιβίωσης από τότε που ο άνθρωπος ανακάλυπτε τον τροχό. Αυτό που εννοώ είναι ότι η γυναίκα τότε, χρειαζόταν δίπλα της έναν άντρα που θα προστάτευε την ίδια και το μωρό της, ενόσω η ίδια κυοφορούσε ή βρισκόταν σε κατάσταση λοχείας. Αυτός ήταν, κατά συνέπεια, και ο λόγος δημιουργίας της πρώτης κοινωνίας, η επιβίωση.

Προϊστορική οικογένεια και ρόλοι των δύο φύλων

Αν ο άντρας που διάλεξες μπορεί να κυνηγήσει, χτίσει μια παράγκα και διώξει τις αρκούδες, είχες αρκετά καλές πιθανότητες να δεις την επόμενη μέρα. Παρά το ότι πέρασαν μερικές χιλιάδες χρόνια από τότε, τα ένστικτα αυτά σουλατσάρουν ακόμα στο γενετικό μας κώδικα.

Αυτό που έχει όμως αλλάξει, είναι οι περιβαλλοντικές συνθήκες. Ας πούμε, δεν είναι πια τόσο σημαντικό να πετάς ακόντια σε ελάφια για να φας, ούτε να κουβαλάς πέτρες δεξιά αριστερά για να χτίσεις μια ερωτική φωλίτσα πριν σε φάνε οι λύκοι.

Τώρα η επιτυχία ορίζεται αλλιώς. Πότε με το χρήμα, πότε με την εξυπνάδα και πότε με την κοινωνική σου επιρροή. Ακριβώς λόγω της αλλαγής των δεδομένων στη σημερινή κοινωνία, οι δεξιότητες που αποκτούν την έννοια της επιτυχίας δεν έχουν να κάνουν με τη σωματική δύναμη και αντοχή, αλλά με την ευστροφία και την πνευματική ικανότητα. Άρα, τώρα πια, μια γυναίκα μπορεί να λειτουργήσει εξίσου σαν “δυνατός” σύντροφος, ώστε να μπορεί να επιβιώνει το ζευγάρι ή η οικογένεια.

Ευτυχισμένο ζευγάρι στην παραλία

Σε μια κοινωνία που αλλάζει μέρα με τη μέρα, δε μπορείς να είσαι ποτέ σίγουρος ότι η σημερινή σου επιτυχία, απ’ όπου κι αν αυτή πηγάζει, είναι εσαεί. Ένας σύντροφος που είναι εκεί μόνον όταν είσαι δυνατός, στην πρώτη τρικυμία θα αναζητήσει άλλον βράχο να πιαστεί. Ένας σύντροφος που εκούσια έχει αποποιηθεί το ρόλο του ενεργού συνοδοιπόρου στην επιτυχία, δεν θα αναλάβει ποτέ τα ηνία όταν η κούρσα αρχίσει να μπαλατζάρει.

Ένας σύντροφος, όμως, που μπορεί να σταθεί δίπλα σου στην επιτυχία αλλά και στην αποτυχία και να συνδράμει ουσιαστικά στην προσπάθεια, είναι το μυστικό συστατικό της πραγματικής επιτυχίας στην κοινωνική ζωή. Γιατί, πολύ απλά κανείς δεν μπορεί να στέκεται δυνατός κι αγέρωχος μόνος του για πάντα. Δύο μαζί τα καταφέρνουν καλύτερα.

Ο ένας λειτουργεί υποστηρικτικά στον άλλο ακόμα και σε μια βόλτα

Δείτε περισσότερες σκέψεις.

Όταν οι ώρες είναι πολλές και οι συζητήσεις λίγες

Χωρίς καμία πλέον επιφύλαξη, το πεπρωμένο μας ήθελε να δοκιμαστούμε. Αυτή η χρονιά πιθανά να καταγραφεί ως η μεγάλη παγκόσμια καραντίνα του Covid-19. Δε θα σταθώ σε νούμερα και στατιστικές. Αυτά είναι διαθέσιμα στον καθένα που προτίθεται να αναζητήσει δεδομένα που θα χορτάσουν την περιέργεια και θα φουντώσουν το άγχος για την επόμενη μέρα. Θα σταθώ όμως στο πώς αντιμετωπίζουμε (ή όχι) αυτή τη νέα παγκόσμια κρίση.

Μια κρίση

Πόσο είναι προετοιμασμένη η γενιά μας να αντιμετωπίζει κρίσεις άραγε; Πόσο θωρακισμένος είναι ο καθένας μας απέναντι στο χείμαρρο συναισθημάτων του στην παρούσα φάση; Μας ζητήθηκε να μείνουμε σπίτι. Μόνο αυτό το “πανδύσκολο” καθήκον έχουμε. Ούτε μας φόρτωσαν τα τουφέκια και μας είπαν “καλή τύχη”, ούτε μας ρίξανε στη θάλασσα , ούτε μας πήραν εν μία νυκτί τα υπάρχοντα. Μας είπαν απλώς να μείνουμε σπίτια μας.

Ξέρετε τι σκέφτομαι; Αυτό δεν είναι καν μία κρίση για να διαχειριστούμε. Δεν είναι καν μια τρομερή καταστροφή από την οποία πρέπει να επιβιώσουμε. Τουλάχιστον όχι ακόμα. Το να μείνεις στο σπίτι που ο ίδιος επέλεξες, μόνος ή με ανθρώπους που διάλεξες ή με άλλους που εσύ ο ίδιος έφερες στον κόσμο θα έπρεπε να είναι ένα καθήκον κάπως πιο εύκολο. Όχι;

Μια καραντίνα

Καραντίνα λόγω Covid-19

Το μόνο που πρέπει να διαχειριστούμε είναι τους εαυτούς μας. Για να γίνει όμως αυτό, για να διαχειριστούμε δηλαδή τους εαυτούς μας θα πρέπει πρώτα να μας μάθουμε. Ξέρουμε όμως, ο καθένας για τον εαυτό του, ποιοι είμαστε;

Όταν λοιπόν έπαψαν όλα να έχουν σημασία, οι κοιλιακοί, οι γόβες, τα stories στο instagram, οι βόλτες, τα ταξίδια, οι γκόμενες, τα πούρα και το eyeliner μείναμε να κοιτάμε τι άλλο έμεινε. Όταν κλείσανε τα μπαράκια, τα ακριβά εστιατόρια και τα γυμναστήρια, μείναμε να ψάχνουμε τον εαυτό μας μέσα στο ίδιο μας το σπίτι κάτω από πακέτα με μακαρόνια και κωλόχαρτο. Κι όταν πέφτουν οι μάσκες, οι χειρουργικές και οι άλλες, τότε βλέπεις ποιον έχεις μέσα στο σπίτι σου.

Ήρθε η ώρα να σου κάνεις παρέα, να πιεις το ποτό σου στο σαλόνι σου και να δεις αν σε αντέχεις. Να δεις αν η ύπαρξή σου χρειάζεται επιβεβαίωση από άλλους για να έχεις νόημα. Όλα αυτά τα χρόνια έχεις καταφέρει τόσα και τόσα. Σου έχουν πει συγχαρητήρια και έχεις πει και συ. Ένιωσες ανίκητος, σημαντικός, αναντικατάστατος, πετυχημένος. Ένιωσες όμως εντάξει; Νιώθεις εντάξει; Μπορείς να πιεις το ουισκάκι σου το βράδυ και μέσα στο μυαλό σου να μη τριγυρνά η παράνοια; Για πόσες μέρες; Πόσες εβδομάδες;

Παράνοια λόγω καραντίνας Covid-19

Σειρές, καθαριότητα, μουσική, φαγητό, κι άλλες σειρές, τηλέφωνο στο φίλο, τηλέφωνο στα αδέρφια, γυμναστική στο χαλί του σαλονιού, παιχνίδια στον υπολογιστή, παιχνίδια στο Playstation, φωτογραφίες παλιές, φωτογραφίες καινούριες, τσόντες, επιτραπέζια, χαρτιά, τσιγάρα στο μπαλκόνι, χειροκροτώ τους γιατρούς και τους νοσηλευτές, απαγόρευση κυκλοφορίας, θέλω να πάω στο χωριό, άρθρα για τον κορονοϊό, κοροναϊό, Covid-19, ηλίθιοι Κινέζοι…

Μια πανδημία

Σιωπή.

Όλο αυτό με την καραντίνα του Covid-19 θα τελειώσει, θα το αφήσουμε σύντομα πίσω. Αν όμως ίσως κάτι πρέπει να κρατήσουμε από αυτή τη δοκιμασία είναι η αυτογνωσία. Η προσωπική καλλιέργεια και οι στιγμές που μας έδειξαν ποιοι πραγματικά είμαστε όταν οι ώρες ήταν πολλές και οι συζητήσεις λίγες. Όταν ήσουν μόνος ή μόνη σε δύο δωμάτια και οι μοναδικές φωνές που σε συντρόφευαν ήταν αυτές που κουβαλάς πάντα μαζί σου, αλλά χάνονται μέσα στη φασαρία των εργασιακών απαιτήσεων.

Μετά από μια πανδημία, εσύ πόσο καλύτερα σε έμαθες; Πόσο διαφορετικά σε αντικρίζεις; Τι θα αλλάξει για σένα όταν πάλι οι ώρες γίνουν λίγες και οι συζητήσεις πολλές;

Δείτε περισσότερες σκέψεις.

Τα 5 “Δεν” της ζωής, που χρειάζεται να πεις

Παρόλο που συχνά θα με ακούσεις (ή διαβάσεις) να υποστηρίζω πόσο σημαντικό είναι να λέμε “Ναι” σε προτάσεις και ευκαιρίες, και πόσες πόρτες μας ανοίγει αυτή η συμπεριφορά, υπάρχουν συγκεκριμένα “Όχι” και “Δεν” που πρέπει να λέμε καμιά φορά. Πολύ ωραία η ταινία “Yes man” με τον κύριο Carrey, αλλά έξω από το Hollywood τα πράγματα διαφέρουν κάπως.

Τα 5 βασικά “Δεν” της ζωής

  • Δεν είσαι δέντρο
  • Δεν είσαι ο Superman
  • Δε φταις για τα πάντα
  • Δε γεννήθηκες για να ευχαριστείς τους πάντες
  • Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος

Δεν είσαι δέντρο

Αυτονόητο, σκέφτεσαι. Κι όμως δεν είναι! Όταν λέω δέντρο εννοώ την τάση του ανθρώπου να μένει ακίνητος σε ένα περιβάλλον, που είτε τον καταστρέφει, είτε τον περιορίζει. Πόσες φορές εγκλωβίζουμε τους εαυτούς μας σε μη παραγωγικές καταστάσεις ή σε μια καθημερινότητα που πληγώνει τα αισθήματα και καταδυναστεύει την αξιοπρέπειά μας;

Προτείνω λοιπόν, να θυμηθούμε πως δεν είμαστε δέντρα και μπορούμε να φύγουμε όποτε θέλουμε, από οπουδήποτε δεν είμαστε ευτυχισμένοι. Μπορούμε να φύγουμε από μια χειριστική σχέση, από μια εξαντλητική εργασία, από μια ζηλόφθονη παρέα. Μπορούμε ακόμα να ανοίξουμε τα φτερά μας και να πετάξουμε μακριά από ανθρώπους που μας εκμεταλλεύονται, αλλά και από μια χώρα που πνίγει τις δυνατότητες του μυαλού και του κόπου μας.

Δεν είσαι ο Superman

Ο αγαπημένος ήρωας της DC, που μεγαλώσαμε μαθαίνοντας τα φανταστικά κατορθώματά του, είναι μοναδικός. Όσο κι αν πιστεύουμε μερικές φορές ότι μπορούμε να καταφέρουμε όσα και ο ήρωας με την υπερφυσική δύναμη, αυτό δε θα γίνει ποτέ.

Τα καλά νέα είναι ότι δε χρειάζεται να γίνει κάτι τέτοιο. Δε χρειάζεται να έχουμε υπερβολικές απαιτήσεις από τους εαυτούς μας και μάλιστα δε δικαιούται κανείς άλλος να έχει τέτοιες υπεράνθρωπες απαιτήσεις από εμάς. Είναι εντάξει να πούμε ότι δεν θα αναλάβουμε άλλο ένα project, ή ότι δε μπορούμε να επισκεφθούμε τους συγγενείς μας την Κυριακή. Είναι εντάξει να αισθανόμαστε κουρασμένοι, διότι τελικά δεν είμαστε ο Superman.

Δε χρειάζεται να αφήνουμε το ντόμινο κακών σκέψεων να μας ρίχνει ψυχολογικά.

Δε φταις για τα πάντα

Κάποιες φορές οι γύρω μας θα προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι όλα είναι δικό μας φταίξιμο. Σίγουρα δεν είμαστε αλάνθαστοι , κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να αποδεχτούμε. Όμως δεν είμαστε ο σάκος του μποξ για κανέναν άνθρωπο.

Πρέπει να μάθουμε να αναγνωρίζουμε πότε πραγματικά έχουμε ευθύνη για κάτι και πότε οφείλουμε να οριοθετούμε υπερβολικές συμπεριφορές. Η αυτογνωσία είναι μια σημαντική αρετή ώστε να καταλάβουμε τι μέρος της ευθύνης μας αναλογεί και να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους όταν χρειαστεί.

Δε γεννήθηκες για να ευχαριστείς τους πάντες

Ένα από τα σημαντικότερα “Δεν” είναι αυτό ακριβώς παραπάνω. Κανένας άνθρωπος δεν ήρθε στη ζωή για να ευχαριστήσει με την ύπαρξή του τους άλλους, είτε αυτοί οι άλλοι είναι οι γονείς του, οι φίλοι ή ένας σύντροφος. Οπότε, αν μια συμπεριφορά μας δυσαρεστήσει κάποιον, αυτό είναι φυσιολογικό.

Δε χρειάζεται να νιώθουμε ενοχικά όταν κάνουμε κάτι που δεν αρέσει στους άλλους. Η κριτική είναι κάτι που θα συμβεί σε πολλά στάδια της ζωής μας. Όσο κι αν μας αδικούν τα λόγια συγκεκριμένων ανθρώπων, μπορούμε να τα ακούμε χωρίς να νιώθουμε ότι πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας.

Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος

Πολλές φορές προσπαθούμε υπερβολικά να βελτιώσουμε τον εαυτό μας, τη δουλειά μας, το βιογραφικό ή όλη τη ζωή μας. Περιμένουμε επίσης τις κατάλληλες στιγμές και συνθήκες ώστε να διεκδικήσουμε πράγματα. Λοιπόν, δε χρειάζεται να περιμένει κανείς το “τέλειο” ούτε να κάνει τον εαυτό του τέλειο.

Πολύ απλά το ιδανικό και το τέλειο δεν υπάρχουν. Για να μη καταλήξουμε να νιώθουμε ανεπαρκείς, θα πρέπει να αγκαλιάσουμε την έννοια της ατέλειας στην ανθρώπινη φύση, και να πορευτούμε χωρίς να μας κατατρώει το άγχος της τελειοποίησης.

Χαρούμενες σκέψεις που δεν λείπουν από κάθε παρέα

Αυτές είναι οι πέντε σκέψεις που πιστεύω με έχουν βοηθήσει πολύ μέχρι τώρα. Μέσα στις απαιτήσεις της καθημερινότητας και τις προσδοκίες για το μέλλον, ξεχνάμε πόσο σημαντικό είναι να βρίσκουμε τις ισορροπίες στη συνύπαρξη και την επικοινωνία. Ελπίζω αυτές οι βιωματικές συμβουλές να είναι χρήσιμες και για σένα, που ψάχνεις πως να χαράξεις τη λεπτή γραμμή μεταξύ επιτρεπτού και παρεμβατικού ορίου, στην καθημερινότητα και στην επαφή με τους υπόλοιπους ανθρώπους γύρω σου.

Περισσότερες σκέψεις.

Γίνε αυτός που επέλεξες, όχι αυτός που έτυχε

Είσαι αυτός που επέλεξες να είσαι; Τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Τι είναι τυχαιότητα, τι είναι προσωπική απόφαση; Τι από αυτά καθορίζει το χαρακτήρα μας και την ποιότητά μας ως ανθρώπους; Πόσο μπορούμε να επηρεάσουμε αυτά που μας συμβαίνουν καθημερινά; Η αλήθεια είναι πως, ακριβώς επειδή είμαι control freak, δεν αποδεχόμουν εύκολα το “έτυχε” και το “συνέβη”. Τελικά όμως, πόση σημασία αξίζει να δίνουμε σε όσα μας συνέβησαν, και πόση δύναμη χρειάζεται για να επιλέξουμε ποιοι θα γίνουμε;

Σαφέστατα, υπάρχουν γεγονότα που δε μπορούμε να αλλάξουμε ούτε να αποφύγουμε πολλές φορές. Μια μακροχρόνια ασθένεια, ένα ατύχημα, μια απώλεια, ένας χωρισμός, μια απόλυση, μια ,παρά τις προσπάθειες, αποτυχία και άλλα, είναι γεγονότα που συμβαίνουν. Όσο οδυνηρά κι αν είναι, όσο κι αν ρωτάμε “Γιατί έπρεπε εγώ να το πάθω αυτό;” τίποτα δεν αλλάζει. Είναι μια άσχημη συνθήκη στη ζωή, με την οποία πρέπει να πορευτούμε.

Καλούμαστε να προσαρμοστούμε στη νέα πραγματικότητα. Κι όσο πιο γρήγορα το κάνουμε αυτό, τόσο πιο γρήγορα θα βρούμε ξανά λόγους να χαιρόμαστε τη ζωή. Φυσικά δεν είναι καθόλου εύκολο κάτι τέτοιο. Απαιτεί ειλικρινή και ουσιαστική πνευματική προσπάθεια και δυναμισμό. Ίσως για κάποιους να είναι το πιο δύσκολο πράγμα που θα κληθούν να ξεπεράσουν στη ζωή τους.

Για παράδειγμα, πόσο εύκολο είναι να αποδεχθείς ότι δε μπορείς πλέον να περπατήσεις; Πόσο εύκολο είναι να ζήσεις με ένα αυτοάνοσο νόσημα; Πόσο εύκολο είναι να δεχτείς ότι ένας αγαπημένος σου έφυγε από τη ζωή; Οι καταστάσεις αυτές είναι σίγουρα συνθήκες που δεν τις επέλεξες, αλλά συνέβησαν. Και μάλιστα χρειάζονται μεγαλείο ψυχής για να τις αντιμετωπίσει κανείς.

Όμως, δεν είμαστε αυτά που μας συμβαίνουν. Είμαστε οι επιλογές μας. Η ευτυχία είναι επιλογή κι όχι τυχαίο συμβάν. Το ζήτημα είναι να πούμε: “Εγώ θα ευτυχήσω παρ’ όλα αυτά που μου συνέβησαν.” Αντί, λοιπόν, να ζήσω ρωτώντας πως θα ήταν η ζωή αν δεν είχα ασθενήσει, αν δεν είχα αποτύχει, αν δεν είχα φταίξει, θα ζήσω σκεπτόμενος σοφότερα.

Θα επιλέξω το ποιος θα είμαι έχοντας ένα πρότυπο στο μυαλό μου να φωτίζει το δρόμο της ανάβασης. Αν υποθέσουμε ότι το φως είναι το πρότυπό μου, τότε θα πρέπει να βρω τρόπο να φτάσω σε αυτό ώστε να ζήσω όπως επέλεξα. Είτε βρίσκομαι σε ένα πυκνό δάσος, είτε σε μια σπηλιά, είτε στα βάθη του ωκεανού, θα ψάξω το δρόμο μου προς το φως πάση θυσία.

Ο καθένας μας έχει διαφορετικό δρόμο να διανύσει. Άλλος θα πρέπει να σκαρφαλώσει σε ένα δέντρο, άλλος να βρει το άνοιγμα της σπηλιάς στην οποία βρίσκεται μέσα, και άλλος να κολυμπήσει χιλιόμετρα για να ρθει στην επιφάνεια της θάλασσας. Η κάθε μία διαδρομή όμως αξίζει να πραγματοποιηθεί, γιατί ο ήλιος είναι εκεί πάνω από τα κεφάλια μας, φωτεινός, ζεστός και αειφόρος. Το μόνο που μένει είναι να επιλέξουμε να τον δούμε, να επιλέξουμε να ζεσταθούμε από την ακτινοβολία του και να ευεργετηθούμε από την ενέργειά του.

Δείτε περισσότερες σκέψεις

Κάν’το μόνος σου(diy)

Είσαι από αυτούς που προτιμούν το αυθεντικό, το χειροποίητο, το μοναδικό; Θέλεις να αφιερώσεις λίγο παραπάνω χρόνο και να δοκιμάσεις τις δυνάμεις σου; Προτιμάς αντί να το αγοράσεις , να το δημιουργήσεις; Ναι λοιπόν υπάρχει ελπίδα. Έχω υπάρξει κι εγώ μέσα σε αυτή τη ψυχολογία τελευταία, και δοκίμασα κάποια εύκολα πράγματα που νομίζω ο καθένας μπορεί να τα χρησιμοποιήσει. Ζούμε σε μια fast forward εποχή που όλα κρατάνε λίγο και αντικαθίστανται γρήγορα. Κόντρα λοιπόν στο ρεύμα , μπορείς να δοκιμάσεις να κάνεις κάποια πράγματα μόνος σου και να γλιτώσεις μερικά χρήματα στο πορτοφόλι σου. Diy και για πάμε…

1. Φωτογράφιση και επεξεργασία εικόνας

Από ερασιτεχνικό έως ημιεπαγγελματικό επίπεδο μπορείς αξιοπρεπώς να μάθεις να φωτογραφίζεις και να επεξεργάζεσαι εικόνες. Είτε για προσωπική χρήση είτε για προβολή , η γνώση που βρίσκεται ελεύθερη αυτή τη στιγμή online μπορεί να σε βοηθήσει να παράξεις ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

2. Ladies, do your nails yourself

Το καταλαβαίνω ότι δεν έχουμε όλες το χρόνο ούτε “πιάνει” το χέρι μας όπως μιας επαγγελματία. Όμως με ένα ποσό της τάξης των 30 ευρώ μπορείς να πάρεις ολόκληρο kit με φουρνάκι και χρώματα και να ξεκινήσεις να φτιάχνεις μόνη σου τα νύχια σου. Χωρίς να ψάχνεις διαθέσιμο ραντεβού στο nail salon της αρεσκείας σου, έχεις πάντα στο σπίτι σου το δικό σου επαγγελματικό σετ. Πιστέψτε με αξίζει!

3. Diy διακόσμηση σπιτιού

Εδώ κι αν υπάρχουν ιδέες! Από βαζάκια, κεριά, πήλινα πιατάκια, διακόσμηση εξωτερικών χώρων κι άλλες ακόμα τρομερές προτάσεις. Όμως αναφέρομαι κυρίως στα macrame διακοσμητικά τοίχου. Αν σκεφτείς ότι στο εμπόριο ένα μικρό διακοσμητικό τοίχου κοστίζει περίπου 40 ευρώ ενώ το να καθίσεις να φτιάξεις το δικό σου έχει κόστος περίπου 6 ευρώ , καταλαβαίνεις τι αισχροκέρδια υπάρχει στο χειροποίητο. Φυσικά είναι κόπος. Φυσικά τα χειροποίητα έχουν μοναδική ταυτότητα, όμως γιατί να μη βάλεις τη δική σου ταυτότητα σε αυτό; Θέλει περίπου ένα διωράκι πλέξιμο. Αν το ‘χεις , ψάξε το tutorial που σε εκφράζει και καλούς κόμπους !

4. Φτιάξε το δικό σου φαγητό

Και μη μου πεις ότι δεν έχεις παραγγείλει delivery διότι βαριέσαι την κουζίνα, δε θα σε πιστέψω. Το μυστικό εδώ είναι να βρεις κάποια πιάτα που μαγειρεύονται γρηγορότερα από την άφιξη του delivery boy. Σίγουρα πρέπει να έχεις στο ψυγείο σου φρέσκα λαχανικά για γρήγορες σαλάτες. Επίσης να έχεις υπόψη σου ότι οι ομελέτες με μανιτάρια ή τα scrambled eggs με σπανάκι είναι μια αρκετά θρεπτική και υγιεινή επιλογή. Ακόμη και τα smoothies φρούτων για γρήγορο σνακ ετοιμάζονται γρηγορότερα από κάθε fast food delivery. Οπότε diy!

5. Εκπαίδευσε τον εαυτό σου

Θα το πω ξανά, ζούμε στην εποχή της πληροφορίας. Οποιοδήποτε κι αν είναι το field μας ή τα ενδιαφέροντα μας , μπορούμε να αντλήσουμε επιμόρφωση μέσω online courses. Το e-learning είναι η γνώση του αύριο. Στη ζεστασιά του σπιτιού μας μπορούμε να εξελίξουμε το γνωστικό μας πεδίο, ή να μάθουμε κάτι καινούριο που χρησιμεύει στην καθημερινή μας ζωή. Όλα είναι ένα κλικ μακριά.

6. Φτιάξε το ταξιδιωτικό σου πακέτο

Με τόσες ευκολίες, πλατφόρμες και βοηθητικά εργαλεία αναζήτησης , είναι πανεύκολο να ρυθμίσεις μόνος σου τις παραμέτρους ενός ταξιδιού. Μπορείς να συγκρίνεις συνεχώς τις τιμές των πτήσεων, μπορείς να επιλέξεις είδος καταλύματος ανάλογα με τα κριτήρια σου και να έχεις ήδη έτοιμο πρόγραμμα με τις επισκέψεις σου από πριν. Γιατί λοιπόν να μπεις σε ένα πρόγραμμα που έφτιαξε άλλος τη στιγμή που μπορείς να ορίσεις εξ ολοκλήρου τις διακοπές σου;

Είμαι σίγουρη ότι υπάρχουν ένα σωρό άλλα πράγματα που ενδεχομένως να έχεις δοκιμάσει. Αρκετοί άνθρωποι βάζουν το diy στις ζωές τους και δε το μετανιώνουν. Θέλει λίγο κόπο, θέλει λίγο από το χρόνο σου, το αποτέλεσμα όμως σε επιβραβεύει από κει κι έπειτα. So, diy!

Περισσότερες σκέψεις.

Μπενουζίλιο, φωτογραφικό αφιέρωμα για ένα ιστορικό κτήριο.

Το Μπενουζίλιο είναι ένα κτήριο που χτίστηκε πριν το 1886 και αποτέλεσε προέκταση του εργοστασίου Αλλατίνι. Έπειτα στέγασε βιοτεχνίες κουμπιών και κλειδαριών για να καταλήξει ως μεταξουργείο. Τα απομεινάρια της υφαντουργίας είναι εμφανή στο εσωτερικό των κτηρίων που απαρτίζουν το Μπενουζίλιο, ή καλύτερα ότι έχει επιβιώσει στο πέρασμα του χρόνου από τα τρία αυτά κτίσματα. Το μικρό συγκρότημα κτισμάτων βρίσκεται στην Πυλαία και η πρόταση για τη διατήρηση τους εκκρεμεί από το 1994.

Μπενουζίλιο
Μπενουζίλιο window
rope factory
old car
old opel
Μπενουζίλιο
ropes Μπενουζίλιο
brick Μπενουζίλιο
chairs
broken glass

Με πληροφορίες από : parallaximag.gr

Περισσότερες εξερευνήσεις.

Πότε θυμώνουν οι γυναίκες;

Αυτά τα μυστήρια πλάσματα στο φάσμα του ανεξήγητου. Αυτά τα αχαρτογράφητα συμπεριφορικά πρότυπα. Εκείνο το “θέλω να μιλήσουμε” που κάνει τον ιδρώτα σου να τρέχει στο σβέρκο λες και πας για ανάκριση στο τμήμα για κάποιο έγκλημα που διέπραξες σίγουρα αλλά δεν ξέρεις ποιο να ‘ναι αυτό. Πότε λοιπόν θυμώνουν οι γυναίκες;

Θυμώνουν για όσα δεν κάνεις

Αρχικά πρέπει να πω ότι θυμώνουν με πράγματα που δεν κάνεις. Δηλαδή δεν είναι τόσο το πρόβλημα πράγματα που κάνεις και νομίζεις ότι ενοχλούν, αλλά κυρίως πράγματα που θα ήθελαν να κάνεις και εσύ δε τα σκέφτηκες. Οπότε είναι λογικό να μη ξέρεις γιατί φταις. Πολύ απλά επειδή δεν έκανες κάτι!

Τι δεν κάνεις

Για παράδειγμα δεν θα την πειράξει τόσο που έκανες χάλια το μπάνιο, αλλά που δεν το σφουγγάρισες μετά. Δε θα την πειράξει που βγήκες με τους φίλους σου μέχρι τις 6 το πρωί, αλλά που δεν έστειλες μήνυμα επί τόσες ώρες. Δεν θα την πειράξει που ήρθες στο ραντεβού με ένα random t-shirt που δεν ταιριάζει, αλλά που δεν έκανες ένα κοπλιμέντο στην ίδια. Δεν έχει πρόβλημα που βλέπεις όλη μέρα ποδόσφαιρο, αλλά που ξέχασες τα γενέθλια της.

Μια δυο τρεις κάποια στιγμή θυμώνουν. Και δε λέω, χρειάζεται καμία φορά μαντικές ικανότητες για να βρεις τι παίζει μετά την ατάκα “τι έχεις;” “τίποτα”. Η απάντηση “τίποτα” έγκειται στο πασιφανές του πράγματος, γι’ αυτό και δεν ερμηνεύεται με λόγια. Διότι αν έπρεπε να στο εξηγήσει θα πήγαινε κάπως έτσι : “Τι θες να έχω βρε μπουμπούνα, το είδες το μπάνιο που είναι σαν πυρηνική καταστροφή; τι θες να ‘χω; που μου πέταξες και τις βρεγμένες πετσέτες πάνω στα έπιπλα και έβρεξες όλο τον καναπέ; γεμάτο νερά το μπάνιο να μπει άνθρωπος να φάει τα μούτρα του; δε σου κόβει λίγο; αααργκχ@#&$%…” Οπότε λέει απλά “τίποτα”. Για δικό σου καλό.

Τι άλλο δεν κάνεις και θυμώνουν

Ή αντίστοιχα : “Δηλαδή δε φτάνει που έβαλα την ακριβή την πούδρα για σένα, μου έρχεσαι με το μπλουζάκι Ironman και μαλλί ανεμιστήρα. Οκ, να το δεχτώ και να μη κρίνω. Είμαστε εδώ δύο ώρες, καθόμαστε απέναντι. Έχω φορέσει το χαριτωμένο μου φόρεμα, έφτιαχνα μαλλιά μέσα στη ζέστη και φόρεσα και το body butter μου με argan oil και macadamia για να σε βλέπω να κατεβάζεις μπίρα με το λίτρο. Πες βρε μια ρημάδα κουβέντα. Πες ένα “τι όμορφη που είσαι σήμερα” τσάμπα είναι βρε χαρταετέ. “Ενώ λέει” Ωραία η μπύρα ε;” για δικό σου καλό.

Και επίσης δεν κάνεις το παρακάτω

Ή πάλι σκέφτεται : “Πάλι με τα κοπρόσκυλα είναι και πίνουν κακής ποιότητας αλκοόλ σε τίποτα μπαράκια της πλάκας. Από τις 10 λείπει ούτε ένα μήνυμα. Να δεις που του την πέφτει καμία νηστική σαύρα και έχει το κινητό στη τσέπη να μη φανούν οι ειδοποιήσεις. Σίγουρα. Κι αυτός ο φίλος του ο Παντελής γουστάρει τα στριπτιτζάδικα. Στο τέλος θα φαν και σε κάποια καντίνα και θα βρωμάει το σπίτι μπιφτέκι με μπούκοβο όλο το πρωί και θα πρέπει να αερίζω. Αααργκφπ%+&#@”. Άντ’ αυτού λέει : “Πέρασες καλά γλυκέ μου;” για δικό σου καλό…

Πάνω κάτω γι ‘αυτά θυμώνουν οι γυναίκες φίλε μου. Άρα κάνε ό,τι κάνεις, δεν πειράζει. Απλά σκέψου τι δεν κάνεις. Και ξεκίνα από κει με όραμα την λιγότερη γκρίνια. Το’ χεις. 😉

Περισσότερες σκέψεις.