Περί υπερηφάνειας ο λόγος

Pride parade και ελληνιστί, παρέλαση υπερηφάνειας.  Άλλη μια χρονιά που οι σεξουαλικές προτιμήσεις των κατοίκων της συμπρωτεύουσας και όχι μόνο,  θα παίξουν καταλυτικό ρόλο για τα έσοδα του nightlife της πόλης. Μα φυσικά δεν είναι αυτό το σημαντικό της υπόθεσης θα μου πείτε.  Αφού το δρώμενο λαμβάνει χώρα πρεσβεύοντας της απελευθέρωση,  το coming out όπως συνηθίζεται να λέγεται η φανέρωση των σεξουαλικών προσανατολισμών – καθότι πλέον οι τελευταίοι είναι περισσότεροι απ’ όσοι οι δημόσιοι υπάλληλοι αυτής της χώρας. Επανέρχομαι όμως και χωρίς πολλά πολλά θα κάνω αυτό που μου αρέσει πολύ να κάνω με τις λέξεις.  Να τις παίρνω στα σοβαρά.

Υπερηφάνεια, δηλαδή;

Παρέλαση περηφάνειας. Υπερηφάνειας.  Από το «υπέρ» ,που αργότερα έγινε super εις την λατινικήν (εξού και Superman, superpowers, superhuman strength και πολλά ακόμη). Και το «φαίνω» που θα το αποδίδαμε περισσότερο με τη λέξη φανερώνω,  αποκαλύπτω,  φέρνω στο φως,  λάμπω,  φωτίζω.  Όλα καλά,  μου αρέσει κι εμένα το φως,  η αλήθεια,  η λάμψη τα στρασάκια…  Γιατί όμως υπέρ;  Υπέρ θα πει πάνω από τους υπόλοιπους.  Υπέρ θα πει περισσότερο από το μέτρο,  όπως ορίζω το μέτρο εγώ που μιλώ.  Γιατί λοιπόν φως παραπάνω από τους υπόλοιπους;  Νόμιζα ότι συζητούσαμε για ισότητα,  για αναγνώριση,  για αποδοχή και σεβασμό από όλους για όλους.

Αξιοπρέπεια, δηλαδή;

Συνώνυμο : αξιοπρέπεια.  Από το άξιος και το πρέπω, η μετάφραση του οποίου από την αρχαία ελληνική λέει ότι αντιστοιχεί στο αρμόζω,  δηλαδή ταιριάζω στο περιβάλλον μου, είμαι άξιος να έχω μέσα μου αρμονία. Με συγχωρείτε αλλά εγώ σε μια παρέλαση παραφροσύνης και αλλαλαγμών δε βρίσκω καμία αρμονία.  Διότι άλλο ρυθμός που χορεύω ημίγυμνος με τη μορφή ενός Αγίου στα οπίσθια κι άλλο αρμονία.  Άλλο πρόκληση κι άλλο σεβασμός.  Άλλο ισότητα κι άλλο επιβάλλω τη δική μου αισθητική σε ολόκληρη την πόλη. 

υπερηφάνεια και σημαία

Ας μιλήσουμε για χρώματα

Για να το κάνω πιο εύκολο θα παραθέσω την ακόλουθη σκέψη μου.  Είμαι η Χριστίνα,  νιώθω περήφανη γι αυτό που είμαι,  και μπράβο μου που είμαι όπως είμαι.  Λοιπόν εμένα μου αρέσει πολύ το aqua colour (θαλασσί για τους παραδοσιακούς).  Θέλω στα γενέθλια μου όλη η πόλη να βαφτεί aqua,  να φορούν όλοι θαλασσί μαγιό και όποιος του αρέσει το κόκκινο,  εγώ βάζω τη φωτογραφία της γιαγιάς του πάνω στο θαλασσί μου μαγιό και χορεύω. 

Έπειτα δείχνω ασέβεια σε μνημεία,  και ανθρώπους που δουλεύουν (πως τολμούν να έχουν βάρδια ενώ έχω γενέθλια;). Εν τέλει πάω στο μαγαζί που συχνάζω γίνομαι κουρούμπελο,  χορεύω ξανά ως το πρωί και με το που βγει ο ήλιος φορώ τα ρούχα μου.  Αδιαφορώ πλήρως για το πως πέρασαν όσοι δεν ήρθαν στο πάρτι αυτό και δεν αποδέχομαι καμία κριτική γιατί είμαι περήφανη που μου αρέσει το aqua colour.  Αν το δοκίμαζες,  θα άρεσε κ σε σένα σίγουρα γιατί είναι καλύτερο από όλα τα άλλα χρώματα στα μαγιό.

Και λεκτική δημιουργία

Θα μπορούσα να φτιάξω μια λέξη που νομίζω θα ήταν πιο εύστοχη για να περιγράψει αυτό που ίσως να ήταν το αρχικό μήνυμα της υπόθεσης αντί της υπερηφάνειας.  Αξιοφάνεια.  Όχι δε θα τη βρεις σε κάποιο λεξικό σίγουρα,  τώρα την επινόησα.  Άξιος για να βρεθείς στο φως.  Άξιος να αποκαλυφθείς.  Γιατί σε κανένα δεν αξίζει να μένει στο σκοτάδι.  Το φως είναι για όλους, ασχέτως αν η καρδιά τους καίγεται για αγόρια,  για κορίτσια η για οτιδήποτε περιφερειακά η μακριά από αυτό.  Όχι όμως υπέρ.  Δεν υπάρχει λόγος.

παρέλαση υπερηφάνειας

Μπορείς να διαφωνήσεις μαζί μου.  Είναι υγιές.  Επέτρεψε μου όμως να έχω άποψη και μη πνίγεις το δικαίωμα μου να εκφράσω έναν προβληματισμό.  Το να διαφωνούμε δε με ενοχλεί καθόλου.  Αυτό όμως που με ενοχλεί και θα το πω είναι το ουράνιο τόξο. Ανήκει στο συνεχές φάσμα του ορατού φωτός. Η μάλλον, για να είμαι ειλικρινής, νομίζω ότι ανήκει στους Pink Floyd. Δε δέχομαι αντιρρήσεις επ’ αυτού…

Δείτε περισσότερες σκέψεις.